TeamBook สมุดกลุ่ม
มีชีวิต

มีฉัน มีเธอ มีเรื่องของเรา

มีรหัสสมุดแล้ว

TeamBook · สมุดกลุ่มมีชีวิต

ไม่ต้องทักกันทุกวัน
ก็ยังรู้ว่าเรายังอยู่ตรงนี้ด้วยกัน

TeamBook คือสมุดที่คน 1–30 คนกลับมาเขียนร่วมกัน คนละเวลา คนละชีวิต คนละเรื่องก็ได้

แค่กลับมาวันละนิด ทิ้งรอยของตัวเองไว้ แล้วเห็นกัน

เข้าไปดูในสมุด ทำไมต้องเป็นสมุด?
  • ไม่ต้องโหลดแอพ
  • ไม่บังคับ Login เพื่อเริ่ม
  • ไม่มี Notification
แมวส้ม ปอมขาว และแมวขาวอยู่รอบสมุดเปิดที่ยังมีหน้าว่าง
หน้าหนึ่งยังว่าง — เผื่อรอยของใครอีกคน
แมวส้ม ปอมขาว นกฮูก และเต่าอยู่รอบสมุดที่เต็มด้วยร่องรอยต่างกัน
คนละรอย · คนละเวลา · อยู่ในเล่มเดียวกัน

สมุดที่เคยวนให้เพื่อนเขียน

จำสมุดที่เคยวนให้เพื่อนเขียนกันได้ไหม?

คนละรอย คนละมุก คนละเวลาที่ได้กลับมาเปิดสมุด แต่พอเปิดย้อนกลับไป เราก็ยังจำได้ว่า ตอนนั้นเราเคยอยู่ในเรื่องเดียวกัน

TeamBook เอาความรู้สึกนั้นกลับมา โดยให้สัตว์แต่ละตัวเป็นตัวแทนของเรา

สัตว์ TeamBook แต่ละตัวทิ้งรอยจากการวิ่ง อ่านหนังสือ ดูแลต้นไม้ และทำโปรเจกต์ไว้ในสมุดเดียวกัน
ใช้หน้ากระดาษร่วมกัน ไม่ใช่ตารางชีวิต

หนึ่งหน้า · หลายชีวิต

ทำด้วยกัน ไม่ได้แปลว่าต้องทำพร้อมกัน

ตัวหนึ่งอาจวิ่ง อีกตัวอาจอ่าน อีกตัวอาจกลับมาเปิดโปรเจกต์ที่ค้างไว้ ไม่เป็นไรเลย

แมวส้มวิ่งตอนเช้า
นกฮูกอ่านก่อนนอน
เต่าดูแลต้นไม้
หมูเปิดงานที่ค้างไว้
แมวส้มและปอมขาวอยู่ข้างสมุดที่มีรอยอุ้งเท้าสีเขียวแทนการเห็นกัน
แมวส้ม เจ้าส้มกลับมาแล้วทิ้งรอยไว้เมื่อครู่นี้

“วันนี้เริ่มช้าหน่อย แต่ได้ออกไปวิ่งแล้ว”

Being seen

ที่นี่ เราให้ค่าสูงสุดกับการเห็น

“เห็นแล้ว” ไม่ได้แปลว่าเช็กงาน ไม่ได้แปลว่าคุณทำดีพอ และไม่ได้แปลว่าเราเห็นด้วย

มันแค่แปลว่า “ฉันเห็นนะ ว่าวันนี้เธอกลับมา”

สัตว์ TeamBook อยู่กับสมุดที่บางหน้ามีรอยมาก บางหน้าเกือบว่าง และมีรอยใหม่ในหน้าถัดไป
พลาดวันนี้ได้ · พรุ่งนี้ยังมีหน้าใหม่

วันละประมาณ 1 นาที

เปิดมา ทิ้งรอย แล้วออกไปใช้ชีวิตต่อ

เข้ามา เปิดหน้าของวันนี้
ลงชื่อ เขียนสั้น ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
เห็นใครสักตัว แล้วปิดสมุดได้เลย

เราไม่ได้สร้าง TeamBook เพื่อให้คุณอยู่ใน TeamBook ทั้งวัน ที่นี่ไม่ใช่ห้องแชท และไม่มีหนี้ข้อความให้ตาม

แมวส้มและปอมขาวอยู่เหนือสมุดที่เต็มด้วยร่องรอย ส่วนแมวขาวตัวเล็กนั่งเงียบอยู่ริมหน้า ผู้เห็นอยู่ริมหน้า · ไม่ใช่พระเอก

เพื่อนร่วมทางของเล่ม

AI ไม่ได้นำเรื่องนี้ มันมาเพื่อเห็นเรื่องนี้

สมุดมีชีวิตเพราะคนในเล่มใช้ชีวิตจริงอยู่ข้างนอก AI แค่นั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นวันที่กลับมา เห็นวันที่หายไป และเห็นวันที่ใครบางตัวเริ่มใหม่

จำเห็นเรียบเรียงเงียบเมื่อควรเงียบ

เมื่อสมุดปิดเล่ม

การ์ดทุกใบ มีเรื่องก่อนจะมีค่า

เมื่อถึงวันสุดท้าย ร่องรอยจริงจะกลายเป็น “เรื่องในสมุด” และความทรงจำของเล่มนั้น ไม่ใช่สรุปว่าใครเก่งที่สุด

วันหนึ่งที่เปิดกลับมา สิ่งสำคัญไม่ใช่ความหายาก แต่คือมันมาจากเล่มไหน และตอนนั้นมีใครอยู่ตรงนั้นกับเรา

อ่านเรื่องของสมุดตั้งแต่หน้าแรก →
การ์ดแมวส้มระดับเริ่มต้นจากโลก TeamBook
ชิ้นเล็ก ๆ ของสิ่งที่เคยเกิดขึ้นจริง
ช่วงนั้น เราเคยพยายามเรื่องนี้ด้วยกัน

ส่งสมุดต่อ

มีใครที่คุณอยากยื่นสมุดเล่มนี้ให้ไหม?

ลองใช้เวลา 7 วัน ดูว่า “เห็นกัน” เปลี่ยนอะไรได้บ้าง

เปิดสมุดเล่มแรก หรือดูสมุดที่เปิดรับอยู่
แมวส้มอยู่หน้าหนึ่งของสมุด ปอมขาวมาถึงอีกด้าน และหน้าขวามีที่ว่างรอรอยใหม่